Sumarrek deitoratu du Osasun Sailak ez duela lortu akordiorik Osakidetzako Mahai Sektorialean eta langileen ordezkaritza sindikal osoarekin. Jon Hernández legebiltzarkideak defendatu duenez, «beti da hobe gatazkak elkarrizketaren eta negoziazio kolektiboaren bidez konpontzea, profesionalen artean haustura berriak sortzen dituzten akordio partzialen bidez baino».
Hernándezek adierazi du Osakidetzak eta Euskadiko Medikuen Sindikatuak lortutako akordioak medikuen aldarrikapen batzuei erantzuten diela, baina «langile guztiak alde batera uzten dituela, eskubide sindikalak urratzen dituela eta langileen ordezkaritzaren gehiengoarekin hausten duela». Horregatik, negoziazioa gainerako sindikatuetatik kanpo egin izana kritikatu du.
Sumarreko legebiltzarkideak ohartarazi du neurriak guardia gutxiago egitea ekar dezakeela, baina ez lan gutxiago egitea. «Planteamendua diru gehiago jasotzea da aparteko ordu gehiago, autokontzertazio gehiago edo guardia gehiago egitearen truke, eta hori da Osakidetzarekin sinatutako akordioaren ondorio zuzena», azaldu du.
Sumarren ustez, akordioak «ez ditu medikuek dituzten arazo larriak konpontzen». Era berean, Osasun Sailak eta Euskadiko Medikuen Sindikatuak «lanerako prestasun handiagoaren truke soldata-hobekuntzak eskaintzean oinarritutako estrategia» mantentzea kritikatu du.
Hernándezek ohartarazi du eredu horrek kanpoan uzten dituela horrelako lanaldiak egiten ez dituzten kolektiboak, hala nola Lehen Mailako Arretako medikuak. «Hobekuntzak ezin dira guardiak, aparteko orduak edo autokontzertazioa egiteko aukeraren mende egon. Horrek baztertu egiten ditu gainkarga, langile falta eta hobetu beharreko lan-baldintzak pairatzen dituzten profesionalak», adierazi du.
Aldi berean, Sumarren ustez, akordioak erakusten du Eusko Jaurlaritzak bazuela jarduteko aukera. «Hilabete hauetan guztietan, sailburuak esan du irtenbide asko Osasun Ministerioaren mende zeudela. Hala ere, negoziazioaren emaitzak agerian utzi du Euskaditik erabakitzeko gaitasuna bazegoela eta neurriak lehenago har zitezkeela, gatazka hainbeste luzatzea saihesteko», adierazi du.
Hernándezek azpimarratu du lan-baldintzen hobekuntzak ezin direla kolektibo bakar batera mugatu. «Osasun publikoari ez diote medikuek bakarrik eusten. Erizainak, zaintzaileak, administrazioko langileak, teknikariak, zerbitzuetako langileak eta gainerako profesionalak sistema beraren parte dira, eta edozein hobekuntza-prozesuren protagonista ere izan behar dute», defendatu du.
Horregatik, Sumarrek Osasun Sailari eskatu dio langileen ordezkaritza sindikal osoarekin berriz negoziatzeko eta hobekuntzak plantilla osora zabaltzeko. «Osakidetzak akordio zabalak behar ditu, taldeen kohesioa eta negoziazio kolektiboa indartzeko; ez profesional batzuk beste batzuen aurka jartzen dituzten itun partzialak», ondorioztatu du Hernándezek.
Azkenik, Sumarrek ohartarazi du akordioak ez dituela Osakidetzaren egiturazko arazoak konpontzen. Bere ustez, benetako erronka Lehen Mailako Arreta indartzea, itxaron-zerrendak murriztea, osasun mentaleko arreta hobetzea, plantilla egonkorrak eta nahikoak bermatzea, behin-behinekotasuna murriztea eta osasun-sistema publiko, unibertsal eta kalitatezkoa sendotzea da.